W pracy z pacjentem najważniejsza jest dla mnie relacja – autentyczna, bezpieczna i oparta na zaufaniu. Wierzę, że trwała zmiana jest możliwa wtedy, gdy człowiek może przyjrzeć się sobie z życzliwością, ciekawością i zrozumieniem, bez oceniania i nadmiernej krytyki.

W swojej pracy łączę techniki terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) z podejściami trzeciej fali, takimi jak terapia ACT czy terapia schematów. Staram się zachować równowagę pomiędzy konkretem a refleksyjnością. Oznacza to, że podczas spotkań nie tylko rozmawiamy o trudnościach, ale również wspólnie szukamy sposobów, które mogą pomóc Ci lepiej radzić sobie na co dzień.

W trakcie terapii często korzystam z różnego rodzaju tabel, diagramów i ćwiczeń pomagających lepiej zrozumieć własne myśli, emocje oraz schematy działania. Jednocześnie znajduję przestrzeń dla metafor, ćwiczeń wyobrażeniowych, pracy z emocjami i uważności. Dzięki temu psychoterapia może być zarówno uporządkowanym procesem, jak i miejscem pogłębiania kontaktu ze sobą.

Bliskie jest mi „szycie terapii na miarę”. Oznacza to, że dobieram metody pracy do indywidualnych potrzeb, celów i możliwości każdej osoby. Nie wierzę w jedno rozwiązanie odpowiednie dla wszystkich – wierzę w terapię dostosowaną do człowieka.

Szczególnie bliska jest mi praca z osobami doświadczającymi lęku, obniżonego nastroju, nadmiernego samokrytycyzmu, trudności w relacjach oraz poczucia utknięcia w powtarzających się schematach.

Najbardziej porusza mnie moment, w którym pacjent zaczyna odzyskiwać poczucie sprawczości i patrzy na siebie z większym zrozumieniem. Gdy pojawia się myśl: „Mogę inaczej” albo „Już rozumiem, dlaczego tak reaguję”. Towarzyszenie w tym procesie jest dla mnie wyjątkowym doświadczeniem i jednym z powodów, dla których tak bardzo cenię swoją pracę psychoterapeutyczną.